Dit keer geen lang verhaal, want zoveel tijd heb ik niet vandaag. Ik ben in mijn laatste Surinaamse week aanbeland en dan moet je proberen te vermijden tijd binnenshuis door te brengen. Dat zou namelijk zonde zijn.
Maar omdat ik jullie natuurlijk ook niet wil teleurstellen zal ik nu even een aantal woorden vuil maken aan mijn meest recente gebeurtenissen.
Dan kan ik het natuurlijk hebben over de week die ik hier met mijn moeder heb doorgebracht. Dat zou tot gisteravond het meest logische zijn geweest, ware het niet dat ik toen iets heb meegemaakt dat alle grenzen van wat fleksi is passeerde. Fleksi zijn is goed, maar het kan duidelijk ook te ver gaan, dat heb ik bewezen.
Dit is de tori. Omdat ik komende zondag uiteindelijk toch Suriname ga verlaten, heb ik gistermiddag (di 10 nov) mijn ticket maar bij de SLM opgehaald. Die transactie vond plaats rond een uurtje of twee en nadat dat allemaal geregeld was liep ik rustig onder de tropische zon naar het centrum van Paramaribo.
Niks aan de hand. Een biertje in mijn hand, mijn ticket samen met mijn stageverslag in een plastictasje. Aan het genieten van de laatste momenten in Sranan. Het was weer eens uitermate relaxed allemaal.
En dat bleef het ook allemaal. Ik had een soort van werkoverleg met een collega van De West en nadat we dat hadden afgerond bij een restaurant dat Zus&Zo heet, gingen we relaxen aan De Waterkant.
De Waterkant is een van de oudste straten van Paramaribo. De Waterkant is het gedeelte van Paramaribo dat de reizigers die vroeger per boot aankwamen het eerst zagen. Het was de plaats waar de schepen uit Europa en Amerika aanlegden, en waar de bewoners van de plantages aan wal kwamen tijdens hun bezoeken aan Paramaribo.
Dat was vroeger, momenteel is het een soort van horecaplein waar alle lagen van de samenleving samenkomen. Dat varieert van zwervers tot welgestelden die Torarica ontvluchten om onder het genot van een Parbo te genieten van de soul muziek die 24 uur per dag uit de boxen schalt. Het is een krioelnest van gezelligheid.
Het was rond een uur of acht in de avond, de zon had het land al verlaten en met een aangename temperatuur zaten we daar inmiddels al een uurtje te genieten. We waren ondertussen al wel duizend keer aangesproken door bedelaars en onbekenden schoven bij ons aan om hun houtwerk aan te prijzen. Wij waren uitermate aardig en geduldig totdat me ineens te binnenschoot dat ik mijn plasticzakje kwijt was. Daar baalde ik twee seconden van totdat ik een razende status terecht kwam omdat ik me realiseerde dat mijn ticket in dat zakje zat!
Tasje weg betekent ticket weg.
Na een intensieve zoektocht aan De Waterkant ging ik er al vanuit dat een zwerver in een laveloze toestand aan het dromen was over luxueus leventje in Nederland met een PvdA-uitkering in zijn broekzak. Op die manier zou ik Suriname nooit verlaten.
Gelukkig, een behulpzame Surinaamse man gaf me de tip om de schoonmaker die daar aan het vegen was even te vragen of die iets had gevonden. En ja hoor, de beste man had mijn plastictasje met mijn ticket daarin. Na honderdduizend dankjewels, tweehonderd boksen, veertig schouderklopjes en een bijna doodknuffel kon ik weer gerust chille. Ik had mijn ticket weer.
Ik zat dus in iets wat verdacht veel leek op een stress-situatie. Maar zo zie je maar weer, ik heb Suriname veel te danken.
Hoe dan ook mensen, ik kom eraan. Maandag zet ik weer voet op Hollandse bodem en is mijn Surinaamse avontuur voor 2009 afgelopen. Zo blijkt maar weer dat aan al het goede een einde komt.
Nog altijd weet niemand waarom dat zo is.
Verder geen zin en tijd om andere verhalen uit de doeken te doen, maar het waren allemaal verdomd leuke dingen. Ooit zullen jullie het horen. Nu ga ik weer genieten van mijn laatste dagen hier.
Vrijdag mijn afscheidsfeest samen Job, de Bigi Party.
Ooit een keer in de Zsa Zsa Zsu
Met mijn moeder op het verlovingsfeest van Maltie
Nog een foto van avondje bij Chillzzzzzzzzzz
Bij het afscheid van Jacq, ooit een keer in Havana Lounge
UPDATE Heb de beoordeling van mijn stage binnen. Het duurde een tijdje voordat ik mijn stageverslag had ingeleverd, maar nu dat eenmaal is gebeurt en ik mijn beoordeling binnen heb, is mijn stage officieel voltooid. De hoofdredacteur was tevreden en hij zei dat de eindredactie lovend was over mij. Altijd goed om te horen.
Hoe dan ook, mijn stage bij Times of Suriname is gewaardeerd met een acht! Whoehoeeeeee!
Fawaka,
Door dat flexsi gedoe van je was je dus mooi bijna je ticket kwijt, je heb enorm veel geluk gehad jongen mede omdat ik weet hoe het daar is aan de Waterkant(coke en heel veel parbo).
En fijne avond vrijdag met de Big party van jou en Job, ik heb nog 2 flessen Borgoe gekocht op Zanderij.
Tot maandag.
Mama.
Hoi Broertje!
Oh wat weer een mazzel. Nouja als je ticket toch weg was kon je nog mooi langer in Suriname blijven
Hoelaat zet je aanstaande maandag voet op Nederlandse bodem?
En gefeliciteerd met je 8 he! Goed gedaan man! Je kan trots zijn op jezelf.
Ps. Wij weten lekker wie K. is! haha!
Hallo,
Ik lees net mijn mail van Herman, wat een goed cijfer zeg gefeliciteerd, je hebt echt goed je best gedaan is wel een feestje waard met veel lekker eten en de nodige parbo’s en borgoe’s.
(ze ziet er leuk uit)ook namens Opa en Oma hihihihi.
Censuur is inmiddels voorbij!!!! Woeoeoehoeoeoe!!!! We mogen weer reageren op de blog!! Eindelijk heb je ingezien Robert dat die dictatuur op de blog niet meer kan. Maar goed. Mensen wat een leuke tijd heeft die jongen hier gehad. Daar kan zijn mama van meepraten, want die was lekker een week hier en ja we hebben haar allemaal mogen ontmoeten en omgekeerd natuurlijk. Erg meegaand is moeder Rita. En zoals jullie zien heeft ze tenminste 1 Surinaams woord geleerd ‘fawaka’ wat staat voor hoe gaat ‘t?
Ja Robert vertrekt aanstaande zondag weer uit ons land. En tussen ons: hij zal veel heimwee hebben. Nou ja hij zal zijn Nederland leventje weer moeten oppakken en dat zal wel een beetje moeilijk gaan. Wat hij hiervandaan meeneemt zijn de vele belevenissen en bepaald edaarvan zal hij zeker met jullie delen.
Zo het bovenstaande verhaaltje even analyseren. Een werkbespreking met een collega van een andere krant? Hmmm…., terwijl jou stage al lang afgelopen is? Ja Miranda heeft gelijk ze weet al wie K is.
Je ticket kwijtraken doe je niet zomaar. Robert presteert dat dus wel ik denk voor een half uurtje. Twee dingen Rob zoals je zei kan het betekenen dat het een sein is dat je nog niet weggaat. Je moeder komt je dan wel linea recta ophalen hier. Dat zou dan niet mooi zijn dus je hebt er goed aan gedaan je reisbiljet terug te vinden.
Al met al het was een geweldige tijd hier met jou Rob. Je hebt je helemaal aangepast aan de Surinaamse manier van doen en denken. Niet zomaar heb je een certificaat van Suri Nederlander in de wacht gesleept. Niet een ieder komt ervoor in aanmerking.
We gaan vandaag naar de bigi (grote) party van Job en Rob!!! Ik denk dat het allemaal genieten wordt!!
Nou Rob ik denk dit ook je laatste blog zal zijn in Suriname. Of misschien toch niet? Nou bij deze dan van ons allemaal: Succes jongen en we weten 100% zeker dat we je weer zullen zien in ons land!!!!!
Jo dude!,
kut dat t allemaal voorbij is man. Ik wens je een goeie reis terug. Wie de f*k is K? Kalmani en tot snel !
gr
wurst
Wurst.. ik weet ook wie K is.. het staat op jouw waarbenjij! Kusjes.