Ik ben terug in Bakrakondre. En dat betekent dus dat het avontuur in Suriname voor mij is afgelopen. Na ruim vier maanden van een intens leven leiden, is het nu de taak om de draad in Nederland weer op te pakken.
Gelukkig heb ik hier een aantal geweldige vrienden rondlopen die me daarmee zullen helpen, maar ik ondervind nu al dat het nog niet echt fleksi is allemaal. Het is koud, het is nat, de lucht is grijs en Asses in nog altijd behoorlijk dood.
Er zijn plaatsen op de wereld waar het beter vertoeven is.
Vooralsnog mis ik Suriname. Maar ook hier komt er een mooie periode aan. December is altijd relaxed en fijn. Lekker eten en genieten met vrienden en familie. Vergis je niet, Nederland is geen straf hoor, het is alleen dat het klimaat zo rottend is.
Maar goed, ik ben er weer.
Ook op de website van mijn voetbalteam heb ik mijn aankomst in Nederland aangekondigd zodat ik er niet aan ontkom om weer te gaan sporten. Een tijdje geleden woog ik mijzelf en tot mijn verbijstering was ik zo’n negen kilogram aangekomen in Suriname. Dat is toch aardig wat.
Het is nu alsof ik continu een motorhelm onder mijn shirt heb verstopt. Of een heuvel. Best hilarisch. We hebben erom kunnen lachen in Suriname. Maar nu is het mooi geweest.
Ik ben vertrokken. Zondag heb ik met pijn in mijn hart Suriname verlaten. Alhoewel het twee-koppige afscheidscomité ervoor zorgde dat mijn dag nog zeer aangenaam was, vond ik mijn vertrek uit Suriname alles behalve fleksi. Het land verlaten waarvan ik van tevoren niet had kunnen inschatten dat ik er zo hartstochelijk van zou gaan genieten.
En daarom wil ik hier alsnog iedereen bedanken die heeft bijgedragen aan mijn heerlijke tijd in Sranan.
Natuurlijk de leidinggevenden bij Times of Suriname die mij veel vrijheid hebben gegeven tijdens mijn stage daar. En daarnaast al mijn collega’s op de werkvloer met wie ik altijd heb kunnen genieten. In het bijzonder moeten natuurlijk Tatjana, Herman en Maltie genoemd worden!
Daarnaast ook de jongens van de sportredactie die goed vertegenwoordigd waren op de Bigi Party!
En ach, eigenlijk iedereen met wie ik de afgelopen vier maanden ben opgetrokken. Het zijn er teveel om op te noemen. Extra genoemd mag Job worden natuurlijk. Een goede tijd met hem gehad en onvergetelijke dingen meegemaakt.
Verder mag mijn collega van De West natuurlijk ook nog wel even genoemd worden. Ik denk dat ik er niets teveel mee zeg wanneer ik stel dat het toch zeer fleksi weken waren.
Hoe dan ook. Ik ben er weer. Suriname heb ik goed verlaten door op de vrijdag voorafgaand aan mijn vertrek samen met Job een knallende Bigi Party te organiseren. Daar kwamen toch maar mooi rond de veertig mensen op af. Het was het meer dan waard om daar mijn laatste SRD’s aan te besteden. De mensen hebben genoten.
Voor nu zal ik het moeten doen met mijn herinneringen die ik aan Suriname heb. Ze zijn me dierbaar en ooit zal ik terugkeren naar Switi Sranan’. Dat is één ding wat zeker is. Als het mee zit sneller dan verwacht!
Als het mee zit keer ik snel terug om de handschoen bij Times snel weer op te pakken!
Bigi Party aan de Franchepanestraat
De aanhang van Desi
Dawsa en Frits
Chillen tijdens de Bigi Party
Mr. Herman Edoo verlaat t feest
Het begin van de party
Jurgen en Job
Ik had het warm tijdens de Bigi Party
Tori met Anne, Carmen en iemand waarvan ik de naam niet meer weet
Met de sportredactie
Desi, Dawsa en Visje
Astra van Jeugdjournaal springt voor de foto
‘Fiti’ tussen Jeugdjournaal en Times
Hehe
Halllooooo
Herman krijgt zijn voorzittershamer
Huisgenootje Jiska en K. in een scheur, haha
Voetballen in de woonkamer
Tori praten
The day after. Opruimen
Dit zal waarschijnlijk mijn laatste bericht zijn voor de komende tijd. Wanneer er sneeuw gaat vallen zal ik voor mijn Surinaamse vrienden een foto posten van Robert in de sneeuw.
Suriname, bedankt voor het verrijken van mijn leven!
So, yu nanga The Big Mama de baka.
Ik zie je zaterdag en kijk uit naar je sterke verhalen. Tenzij ik zaterdag natuurlijk opeens een spoeddienst op mijn werk moet draaien, zulke dingen weet maar nooit he ……
Ik zie je, en groetjes aan The Big Mama (ze doet me aan Dushi denken).
ps: is jouw buik nu echt al dikker dan de mijne? Zal toch niet ….. Thomas moet er binnenkort maar eens een foto van maken. Is hij goed in.
Sorry!!! Ik denk dat dit de gepaste wijze is om mijn meesterlijke reactie te beginnen Robert. Ik zal het ‘kort’ proberen te houden, maar ik weet nu al dat het uitloopt. Je zal het wel niet geloven, maar ik was wel de eerste die een reactie wilde plaatsen op de blog. Was al helemaal klaar en Tatjana had de reactie ook al gelezen. Nou toen ik hem moest plaatsen ging dat niet. Echt rot!!! Ik wilde namelijk de eerste zijn die een reactie op de blog zou plaatsen. Nou ja die eer is ome Huib toegekomen!!!
Wat een feest mensen!!!! Jammer voor jullie daar in Nederland die dat niet hebben kunnen meemaken. Gezellig al die mensen zo bij elkaar. En ja dan natuurlijk ook de gesprekken die zijn gevoerd. Een indicatie: is het misschien als je de volgende morgen dan wel weet dat je een gesprek hebr gehad en dan helemaal niet weet waarover dat ging? Nou ja voor alle duidelijkheid ik drink geen alcohol, dus kon ik me goed herinneren wat ik heb gezegd. Zoalng het gezellig blijft heb ik er niets op tegen dat er gedronken wordt!!
Zo kreeg Tatjana een borgoe-cola van Robert. Volgens mij zat er meer borgoe dan cola in en toen ik Rob dan vroeg hoeveel bier hij zelf op had kreeg ik als antwoordt: ‘Dat weet ik niet’. Wat heeft hij genoten jongens!!
Ok ik wordt door jou bedankt dat je zo hebt kunnen genieten hier op de werkvloer. Je hebt dat eigenlijk ook zelf gedaan, doordat je je hebt opengesteld voor de situatie in Suriname. Dat is belangrijk en dat je niet meteen begint met vooroordelen en een vergelijk maken met Nederland. Dat heb je wel geleerd en dat was goed!! Trouwens niet zomaar heb je de titel van Suri-Nederlander gehad. You deserved it!!
Goed dat je die mati’s (vrienden) hebt die je een beetje helpen met je heimwee. O ja ook al wil je het niet bekennen we weten wel zeker dat je een traantje hebt gelaten bij het vertrek, dan wel in het vielgtuig (of was het een hele huilbui (grapje) ). Nou ja kan me best voorstellen dat het geen fleksi gevoel was, maar ja ik denk dat je volgend jaar rond deze tijd weer in Sranan bent!! Je hebt tenminste nog veel mee te maken en daaronder valt natuurtlijk de jaarwisseling hier!!!
Ik heb niet de voorzittershamer, maar de meestershamer in ontvangst genomen. Die heeft al een plaatsje gekregen in de wandmeubel. En waarom noem je die collega van De West niet bij naam? Onder een van de foto’s staat ook dat drs. Jiska (want dat is ze en je weet wel wetenschappers onder elkaar) en K. in een scheur zijn. Mogen je vrienden weten wie K is? Of heb je dat al verteld?
Job is trouwens donderdag vertrokken. Ik heb hem ook niet meer gezien na die zondag. En Jelmer had zijn feest vrijdag, waar ook Times weer goed vertegenwoordigd was. Ook een leuk feest. En om je een beetje jaloers te maken ik sprak met ene Emmy (weet niet of haar naam zo geschreven wordt0, maar zij blijft er tot april. Dus de hele jaarwisseling maakt ze mee. Ok ik mag niet plagen!!
Nou ja Rob ik weet gewoon dat je een goede tijd hebt gehad hier. Ik zal maar stoppen, want ik moet nog wat berichten schrijven weet je. O ja mijn familie uit Nederland is vandaag naar White Beach gegaan. Die plaats ken je natuurlijk op je duimpje.
PS: Mensen wat onze Rob is vergeten bij te vermelden op de blog is dat ik de meeste foto’s heb gemaakt. Ere wie ere toekomt Rob!!! We mailen nog!!!
Het weggaan uit Suriname was absoluut niet leuk. Al had ik op mijn beurt weer een waardig afscheidscomité. Het afsluitende feest was geweldig! En het doet mij deugd om te lezen dat Meester Herman zich ook vermaakt heeft. Wat was ik brak die zaterdag:)